Nieuws Wim Kleiman 1Op zijn Zoetemelk's reed hij weg. Een aantal keren keek hij nog achterom, maar buiten dat bleef hij vooral trappen. Heel hard trappen. Net voor de eindstreep kwam hij overeind, de armen de lucht in, zijn medevluchters verwijzend naar de plaatsen twee, drie en verder. Wim Kleiman won vorig jaar op een opvallende wijze de Ronde van de Achterhoek. "Ik krijg nog steeds kippenvel van de beelden, als ik die terugkijk", zo vertelt hij. "Het leefde ook ontzettend binnen het team van Sensa-Kanjers voor Kanjers. Het was machtig mooi om de koers als lid van die ploeg op mijn naam te schrijven."

Het is inmiddels een jaar terug, maar Kleiman haalt zich de details van de wedstrijd nog gemakkelijk voor de geest. Bijvoorbeeld over zijn solo aanval, nadat hij op zo'n vijf kilometer van de finish wegreed. "Ik keek een aantal keren achterom om te kijken welke marge ik had. Dat had niet echt met zenuwen te maken. Nadat ik wegreed ga je rechts en snel links, waarna een stuk volgt waar je de wind schuin op de kant mee had, om vervolgens weer negentig graden te draaien en de wind vol op kop te krijgen. Dan weet je dat je alleen in het nadeel bent. Ik had dus enigszins voorsprong nodig en daarom keek ik steeds achterom. We rijden ook zonder oortjes en dan moet je het allemaal zelf bekijken. Wielrennen is grotendeels een mentale sport. Als je constant het idee hebt dat ze niet dichterbij komen, weet je dat het kan."

En dan te bedenken dat Kleiman even dacht dat het heel anders had kunnen lopen. "In koers had ik al een aantal keren dat er een kopgroep weg was, waarvan ik dacht die het hadden kunnen halen. Ik was echt even bang de slag gemist te hebben, maar op de plaatselijke rondes waren een aantal incidenten, waardoor deze kopgroep ontstond." Maar de zege kwam er en daarmee gaf Kleiman, niet voor het eerst dat seizoen, zijn visitekaartje af voor een stap hogerop. Een stap die er ook kwam, want sinds dit seizoen rijdt hij voor het continentale Monkey Town. "Ik had vorig jaar geen betere koers kunnen winnen en ook geen beter geschenk voor mijn afscheid kunnen geven."

'Doel al op tweede dag van het seizoen gehaald'
Met het Monkey Town Continental Team heeft de 25-jarige Almeloër inmiddels heel wat koersen gereden, waaronder veel in het buitenland, op UCI-niveau. Daarbij liet het succes niet lang op zich wachten, want Kleiman wist in de Tour of Antalya (UCI 2.2) direct de tweede etappe te winnen in februari. "In het begin van het jaar stel ik altijd doelen. Vorig jaar was dat om de stap hogerop te zetten en nu was het om te winnen in een UCI-koers. Dat dat op de tweede wedstrijddag van mijn seizoen al gebeurde was bijzonder. Dan ga je kijken naar een volgend doel. Dat is kijken of je in het pro continentale circuit kunt komen. Een heel ander verhaal, want de stap naar het continentale niveau was al ontzettend moeilijk en er zijn veel renners voor weinig plekken, maar je moet doelen blijven stellen."

Wim Kleiman 2018Behoort tot die doelen dan toch ook nog het winnen van de Ronde van de Achterhoek voor het tweede jaar op rij? "Natuurlijk ga ik wel proberen om mijn titel te verdedigen, maar ik weet niet of ik één van de topfavorieten ga zijn. Ik ben vorige week teruggekomen uit China, waar ik de dertien daagse Tour of Qinghai Lake heb gereden. Daar ben ik in een massasprint met 65 kilometer per uur gevallen, waardoor ik met wat last van de rug en een gekneusde spier in de rug terug ben gekomen. Ik moet het dus zien. Natuurlijk hoop ik dat er iemand van mijn eigen team wint, maar stiekem ook wel een beetje op een nieuwe stunt van iemand van de Kanjers. Een underdog die opvolgt zou ik ook mooi vinden."

'Beste om de hele dag van voren te zitten'
De koers zelf ziet Kleiman wel als een aanwinst voor de kalender. "Door de gravelstroken krijg je een nerveuze wedstrijd, want je moet van voren zit", vertelt hij. "Maar ik heb niet het idee dat het per se koersbepalend is. Vorig jaar was dat niet zo, maar het kan natuurlijk wel zo zijn dat er plots een mul stuk zit en iemand plots een rare beweging maakt, waardoor er met een peloton wat kan gebeuren. Het is vooral veel draaien, keren en smal. Daarom is het beste om de hele dag van voren te zitten. Dat heb ik vorig jaar gedaan, tot het irritante toe voor sommige ploegen. Als je in zo'n wedstrijd energie wil sparen moet dat ook. Ik was relatief fris toen we aan de plaatselijke rondes begonnen."

Toch weet Kleiman als geen ander dat de koers niet te voorspellen is. "Het zal er in de Ronde van de Achterhoek aan liggen hoe de wind staat, gunstig of niet. En is het mooi weer of regent het de hele dag. Er zijn veel factoren die mee kunnen spelen. Ik denk dat er in ieder geval wel een groep gaat lopen, die wel teruggepakt wordt. Ik gok dat er daarna een definitieve kopgroep rond ’s Heerenberg gaat rijden, die kans maakt om voor de overwinning te rijden. Maar dan moet de koers wel selectief genoeg zijn. Staat er geen wind, dan denk ik dat het een heel nerveuse koers gaat worden, met een grote kans op een massasprint."

Foto boven: Sportfoto.nl - Kleiman wint de Ronde van de Achterhoek 2017, Foto onder: Kleiman in de kleuren van zijn nieuwe team Monkey Town.